U2NL: Koken met de sterren

28 Jan 2009 - 01:00, by sander

Er wordt ons wel eens zo links en rechts wat gevraagd, onder het genot van een drankje in de foyer van het theater waar we dan zojuist de zaal volledig plat hebben gespeeld. De vragen zijn dusdanig gevarieërd dat wij best wel even wat van onze gedachtenkronkels, motivaties etc. met het grote publiek willen delen.

"Gaat het nou niet vervelen om elke keer die nummers te spelen"?

Nee, zeker niet. De nummers zijn zo krachtig, ze blijven leuk om te spelen.De chemie op de bühne tussen ons (de muzikanten) is voor iedereen zichtbaar en dat schept een heel aangename sfeer in de zaal. Bovendien is er voor ons elke keer de beloning dat na zo'n beetje elk nummer er pak 'm beet 600 man uit hun dak gaan. Dat blijft leuk, we kunnen het iedereen aanraden, het werkt zeer therapeutisch ;)

Zit u in een dip? U2NL vrolijkt u op in een wip! ;))

"Hoe zijn jullie zover gekomen"?

Men neme iemand die, zo lijkt het haast wel, nagenoeg dezelfde stembanden als Bono heeft, gekoppeld aan een enorme drive om zowel iets geweldigs als unieks neer te zetten. Vervolgens neme men een drummer met het idee: "wij gaan het theater in met deze show". Dan zachtjes aan de kook brengen, op smaak brengen met zout en peper van onze Edge, om daarna het bordje mooi op te maken met visuele hoogtepunten bedacht en vormgegeven door onze "Master of Graphic Art and Visual Effects" annex bassist.

En dan laat je het opdienen in het mooiste restaurant, met het mooiste licht en een uniek uitzicht. Daar zorgt dan onze "Technical Director" met zijn firma voor. Zo maak je bijna kunst. Nou is kunst heel mooi, maar je moet er wel wat bij te drinken hebben. Als sommelier (ik zeg: wikipedia....) hebben we gelijk maar de beste genomen: Ruud de Graaff, de bekende theaterimpresario, die zich gelijk de originaliteit en potentie van ons programma realiseerde. Dat recentelijk blijkbaar meerdere bandjes "aan het kokkerellen slaan" is voor ons uiteraard geen punt, de echte liefhebber weet toch wel waar hij/zij het liefste cq. het lekkerst eet.

Overigens moge duidelijk zijn dat de band voor aanvang van de show geen genoegen neemt met snelle snacks van de frituur om de hoek. Neeneenee, (om nog zo'n terugkerende vraag te beantwoorden) wij worden van diverse kanten altijd goed voorzien van "drank en spijs" en hebben daar ook voor de aardigheid in de band een wedstrijdje van gemaakt. Het is nog net niet zover dat een van de muzikanten z'n complete Wedgwood servies mee op tour neemt om vervolgens vanuit de fraaie soepterrine een "consommeetje" te nuttigen getrokken van een Franstalige boerderijkip (biologisch-dynamisch linksdraaiend politiek correct geplukt natuurlijk!), maar het zou me niet verbazen als er een dezer dagen ter plekke even een speenvarkentje geroosterd zou worden.

"Hebben jullie nooit ruzie dan"?

Deze vraag volgde ooit op het feit dat een van ons liet ontvallen dat we altijd minimaal 4 kleedkamers toegewezen krijgen. Nou, geachte nieuwsgierige, het komt er in de praktijk op neer dat we altijd met z'n vieren een kleedkamer uitkiezen, meestal de grootste natuurlijk, alhoewel de aanwezigheid van een kurkentrekker of aanverwante artikelen (broekenpers,bankstel, aquarium of lectuur van dubieus allooi) ook "keuze-bepalende" factoren zijn. Mensen, wij zijn bezig met een fantastische theatertour!!. De enige onenigheid gaat meestal over wie de blauwe M&M's mag opeten. Of dat je iets wel of niet in de wasdroger mag doen. Of dat je blauwe M&M's in de wasdroger mag doen...

"Het is vast wel veel werk", zo'n theatershow"? "En hoe gaat dat dan"?

Ja, het is veel (leuk) werk. We mogen er graag naar kijken! Onze crew arriveert meestal tussen 11 en 12 en gaat dan eerst een enorme partij flightcases uitladen. Met militaire precisie wordt dan het hele "decor" (een berg aluminium, een dikke 21 vierkante meter groot LED-Scherm, vele meters kabel, gitaren, drums, versterkers, jacuzzi, etc etc) uitgeladen en opgebouwd.

Vervolgens komt de band ter plaatse aan, de gitarist meestal al eerste "omdat ie nog even een paar geluidjes wil doornemen" en een fors aantal gitaren toch het liefst zelf stemt. Al ras volgt meestal, al dan niet druppelsgewijs, de rest van de band. De drummer inspecteert zijn drumkit, de bassist stemt zijn instrument, en ook zijn basgitaar (hihihi), de zanger zingt zijn stembanden warm en een lekker ontspannen soundcheck volgt. Even bijpraten, hapje, drankje en dan is het showtime!

Leuk hoor, zo'n bandje!!