Bijzondere ontmoetingen

16 Nov 2008 - 17:18, by chuck Het was een drukke anderhalve week voor U2NL. Een nogal zuidelijke week ook. En nee dat betekent niet dat we aan de Costa Brava  hebben gelegen!

Het begon op een wonderschone donderdagavond in het Brabantse Cuijk. Bij de carnavalisten onder u misschien bekend van de drukbezochte 11 kroegentocht, maar bij ons vooral bekend als thuishaven van lichtman Yoni Kempen. Genoeg spanning voor hem dus en zijn fanclub zorgde er mede voor dat we voor een uitverkocht huis stonden. Het publiek in de Schouwburg leek even overdonderd, maar dat hebben we al vaker mee gemaakt deze theatertour, dus we wisten wat we verwachten konden. Onze verwachtingen bleken ook aardig te kloppen, want na een aarzelend begin ging het dak eraf!

Twee dagen later togen we wederom naar Brabant, deze keer om het pittoreske Lierop aan te doen. In de (schitterende) Koepelkerk aldaar zouden we voor de laatste keer ons samenwerkingsverband met Dominee Jan Andries de Boer laten gelden. Dat lukte behoorlijk: de mensen in Lierop hadden er zin in en wij hebben nog nooit een zo'n uitbundig feest in een kerk gezien! Voor de gelegenheid hadden we een gast in onze gelederen; Hannelore vergezelde ons op het 'podium' om One met ons te zingen en dat klonk als een klok!
En via deze weg willen we Jan Andries ook even en publiek bedanken voor de prettige samenwerking van het afgelopen jaar!
De creatieve afdeling van de koepelkerk heeft inmiddels een fotoreportage en youtube-video online staan.

En afgelopen zaterdag bevonden we ons weer een stapje zuidelijker, namelijk in Leopoldsburg in België. Het Cultureel Centrum was de plaats van bestemming. Het was namelijk tijd om ook België eens kennis te laten maken met “In the name of U2”. Allereerst even onze complimenten voor de verzorging! Nog niet eerder werden we ontvangen met een geheel door de dames van het theater  bereide maaltijd en zulke goede service, waarvoor onze dank!
De show was weer een genot om te doen. Van de eerste genietende en meeknikkende koppies, tot het uitbundige gespring op het eind. Zo willen wij er elke dag wel een doen! (Om nog maar te zwijgen van de gezellige nazit met Belgische bieren!).

En dan rest de terugreis door het holst van de nacht. Soms een rustige reis, soms een rumoerige reis als de karaoke cd bij toeval weer eens in de speler belandt (zoals deze nacht ook weer het geval was, en nee daar zijn geen opnamen van...), maar eigenlijk altijd wel even onderbroken voor een welverdiende kop koffie en een (meestal niet zo heel erg) overheerlijke “kadaverstaaf” bij het tankstation. En zoals de meeste mensen die zich wel eens 's nachts op de weg bevinden weten, kom je in zo'n tankstation de meest vreemde figuren tegen. Meestal muzikanten, feestgangers of vrachtwagenchauffeurs, maar afgelopen nacht hadden we wel een hele vreemde ontmoeting. Als we hadden gewild hadden we nog even in gesprek gekund met onze overleden dierbaren... We liepen namelijk niemand minder dan The Ghost Whisperer, Derek Ogilvie tegen het lijf! Derek had toevallig ook net een theatershow gedaan, in Sittard en was even toe aan een midnight mueslireep.
En dat Derek ook maar een mens is bewees hij direct door te vragen of hij met onze Bono op de foto mocht (of was het nou andersom):



Uiteraard werd deze ontmoeting gevolgd door zeer diepgaande overpeinzingen over het wel of niet bestaan van een hiernamaals, spoken, geesten en andere entiteiten, en cold reading. Maar daar zullen we u verder niet mee vermoeien!